Derde week

Dan hebben we er al weer 3 weken op zitten, afgelopen week hebben jullie al kunnen lezen dat we vooral druk waren met het herstel van Luca en met Bram z'n kies.

Gelukkig ging het aan het eind van de week allemaal een stuk beter. Zaterdag heeft Luca z'n laatste antibioticashot via het infuus gehad en mocht hij er ook uit. Luca had al een mooie pleister thuis uitgezocht van Ice age dus die mocht erop.

Afgelopen week is Lisa ook weer 2 tanden armer, de eerste kwam eruit met een hap in een appel. Ze had zo'n zin een een appel, maar bedacht niet dat haar losse tand er dan wel eens uit zou kunnen gaan. De volgende dag was ze met Luca aan het spelen en hield ze het draadje van de zaklamp in haar mond. Nou ja je kunt wel raden wat er toen gebeurde :) Luca trok aan de zaklamp en er was weer een tand uit. Het is nu een heuse parkeerplaats geworden.

Zondagmorgen zijn we lekker op de boda gestapt en naar African Village gegaan, daar worden 900 weeskinderen opgevangen. We hebben ze niet gezien, want dat was net op een ander stukje. Daar hebben we heerlijk gezwommen, even lekker genieten van het weertje en het water. Het was een waar vakantiepark. Het was er echt allemaal zo mooi en netjes. Helaas moesten we op het eten wel een paar uur op wachten, echt Ugandees zullen we maar zeggen. Gelukkig was het eten wel de moeite waard om op te wachten.

Helaas zijn we allemaal wel ergens verbrand, de zon was toch nog een stukje intensiever dan we hadden gedacht. 3 keer insmeren is dan toch nog niet genoeg.

Bram is vandaag met Venna naar de winkels geweest en kwam thuis met o.a. 3 jurkjes. De meiden waren helemaal happy!

Veel aan de computers heeft Bram afgelopen week niet gewerkt, maar ja dat heb je als je in de malaise zit :) De kinderen testen de spelletjes wel uit die op de computers worden gezet, even kijken of ze echt leuk zijn voor kinderen.

Gelukkig zijn er als het goed is andere computers onderweg, het duurt waarschijnlijk een maand of 2, dus wij zullen dat hier niet meer meemaken denk ik.

De foto's worden ook weer bijgewerkt, dus nog even de link:

https://picasaweb.google.com/116782170356146796910/TripPart1Uganda

In goede en in kwade dagen

Herstel in volle gang...
Luca heeft inmiddels z'n derde bestrijding via het infuus tegen malaria binnen. Meteen na de eerste keer knapte hij al zo op, dat hij de volgende morgen, net voor de tweede boos werd en zei: Ik bén niet ziek! Helaas had het mannetje afgelopen nacht het infuus eruit getrokken, waarschijnlijk in z'n slaap, en moest het vandaag opnieuw ingebracht worden voor de antibiotica. Niet fijn (als je weet hoe het voelt), maar het is weer gelukt.
Na één nacht geen minuut slaap, en afgelopen nacht weinig door de pijn van mijn kies, kon ik vandaag terecht bij een tandarts in Kampala. Mij was verteld dat meer blanken daar heen gingen, wat voor mij wat meer hoop gaf op wat westerse moderniteit. Komen in een omgeving met weinig licht, een niet verstelbare stoel, houten meubilair, de compressor voor de lucht naast je, enzovoorts deed het vertrouwen niet toenemen. M'n tandjes leken prima, en de tandarts vroeg zich dan ook af waar de pijn vandaan zou komen. Op aandringen van mij verwezen naar een zaakje in de buurt waar een röntgenapparaat was, net op de markt, uit 1958. Goeiendag. Goed, inmiddels deel 1 van 3 van de wortelbehandeling gehad, een kleine rekening, en een zegen van de tandarts. 'Oja, bent u eigenlijk wel christen?'... Blijft fantastisch om te zien hoe geloof en leven samen gaan hier.

Het is daarmee voor de kids even lastig om wat minder te ondernemen, en ze vinden het niet leuk om hun broertje ziek te zien. We genieten ervan hoe het gezin nog hechter te zien worden. Vannacht werden we wakker Lisa die bemoedigde: 'Goed gedaan Luca!' Soms even een filmpje meer kijken, maar ze doen het super.

Vanmiddag zijn we lekker wezen wandelen, net buiten het terrein worden stenen gebakken. Niets is leuker dan te zien hoe het echt gaat (nouja, zelf doen misschien), dus even een kleine rondleiding gehad op het terrein van deze koekenbakkers, uhm, bakstenenfabriek. Daarnaast nog een paar extra foto's toegevoegd van het terrein waar we verblijven. Have a look!

In de malaise...

Na een goede start in Uganda nu ook de andere kant: Luca had gisteren overgegeven, en vanmiddag kreeg hij hoge koorts. Na gebed het mannetje naar de kliniek hier op het terrein van Noah's Ark gebracht. Na een bloedtest bleek dat hij een veel malaria parasieten in zich had, en daarnaast bacteriële infectie, wat bv. door voedsel of de omgeving kan komen.
Onze arme Luca liet het allemaal maar over zich heen komen, geen energie meer om zich nog een beetje te verzetten, maar knapte na het eerste infuus van ongeveer 3 uur wel weer behoorlijk op. Morgen nog twee keer, en samen met de antibiotica tegen de infecties moet het weer snel beter gaan met het mannetje. Hij heeft nu even een paar uur bij mamma in bed gelegen, en nu slaapt ie lekker verder op z'n eigen plekje.

Ondertussen heb ik weer 'ns een oude hobby opgepakt: worstelen met kiespijn die een wortelkanaalbehandeling nodig heeft. Dat geeft wel weer mooi tijd om een blog berichtje te typen voor jullie, maar eigenlijk zou slaap beter voor mij en m'n omgeving zijn. In het dorp beneden kan ik de kies laten trekken voor 5000 UGX, wat neerkomt op ongeveer 1,5 euro, zelfs inclusief verdoving. Het zou ook maar zo een bijbaandje van de fietsenmaker kunnen zijn; verdoving met een hamer, extractie met de waterpomptang...

Ook heb ik foto's toegevoegd van een grote brand in de omgeving. Het is droog, en weinig middelen om het te blussen, dus waarschijnlijk zal er veel schade zijn, en verliezen mensen hun bezittingen; triest.

Deze dingen zijn de risico's waarvan we wisten dat ze reëel waren voor onze reis. En dit zijn de momenten waarop we extra blij zijn dat we elkaar en God hebben, met alle zekerheid er goed doorheen te komen. Bedankt voor jullie betrokkenheid en gebeden!

Tweede week

En dan is er al weer een week voorbij. We zitten inmiddels ook alweer een ruime week bij Noah's Ark op het terrein en zijn de buren van mijn lieve vriendin Reny en haar dochter Suzannah.

Vorig weekend hebben we vooral rustig aan gedaan en gewoon eens wat rondgekeken hier. We zijn begin van de week druk geweest met meubels verzamelen en kookspullen regelen. Uiteindelijk konden we halverwege de week zelf koken in ons eigen huisje. Je hebt hier toch echt wat meer tijd nodig om alles te regelen en voor elkaar te krijgen. Op dit moment hebben we nog geen koelkast, elke keer hopen we dat het toch vandaag komt... maar helaas vandaag nog niet, morgen dan maar :)

Je leert misschien ook wel weer een hoop geduld hierdoor.

Bram heeft van de week naar de computers van de primary school gekeken. Ze moeten allemaal nagekeken worden en kijken wat er nog van doet, want over 1 week beginnen de scholen weer. Het is dan de bedoeling dat de computers op de secundary vocation school klaar staan. Maar je staat dan voor allerlei raadsel, minder harde schijven dan kasten voor de pc's. Intern geheugen??? Ook niet overal aanwezig, en waar het dan blijft. Waarschijnlijk hebben de dieren het opgegeten...

Zo kom je allerlei dingen tegen, waar je in Nederland niet zo tegen aan zou lopen.

Met de kinderen heb ik een aantal keer bij de baby's gekeken en af en toe bij de peuters gaan spelen. We gaan ook regelmatig even bij Bram kijken, in dat lokaal staan ook muziekinstrumenten en dat vinden ze toch ook wel erg leuk.

Deze week zijn we ook voorzichtig aan weer begonnen met schoolwerk, de één vindt dat leuker dan de ander.

We hebben een gitaar geleend van Reny zodat we elke morgen lekker even kunnen zingen met elkaar. Zo beginnen we elke dag met elkaar en met God, erg mooi om zo de dag in te gaan.

Rosa is van de week ook weer gevallen op de lip, maar deze keer in het midden. Ook deze keer geneest het super en heeft ze er bijna geen last van.

Rosa en Luca zijn deze week ook ziek geweest, maar ook dat lijkt nu over te zijn. Hopelijk krijgen de andere meiden er geen last van.

We genieten hier enorm van het weer en zijn blij met hoe God elke dag weer zo goed voor ons zorgt.

Bram heeft weer wat foto's toegevoegd, dus daar kun je verder kijken en lezen wat we zoal gedaan hebben.

Groetjes van de Quany's

De foto's zijn als het goed is onder de zelfde link te vinden van de vorige blog.

Eerste week

We zijn inmiddels een week in Uganda, en het begint allemaal een beetje te wennen. We zijn begonnen in een guesthouse, waar we even bij konden komen van de reis. De reis ging voorspoedig, maar was toch wel erg vermoeiend.

Inmiddels hebben we alweer een paar dagen internet, maar wel beperkt. We zijn wel weer bereikbaar.

Sinds gisteren zijn we de buren van Reny geworden en zijn we dus toch bij Noahs Ark op het terrein terecht gekomen, iets wat we van te voren niet bedacht hadden. Maar dat is ook het leuke van op reis met God gaan.

Bram heeft inmiddels wat foto's geplaatst van de eerste week.

Vorige week hebben we ook een wondertje meegemaakt wat ik jullie niet wil onthouden. Rosa was van een trapje afgevallen van de veranda en ja hoor ze had weer een tand door de lip. Sommige van jullie kunnen vast de vorige keer nog wel herinneren, en het lidteken daarvan is ook nog zichtbaar. Dus nu weer, maar ja geen dokter in de buurt. Gelukkig hebben we wel een veel betere dokter in de buurt. We hebben er voor gebeden, en de volgende dag was het amper zichtbaar! Echt super dat God ook in die 'kleine' dingen voorziet.

Vandaag hebben we kennis gemaakt met de huisdieren hier, de aapjes kwamen even in de achtertuin. De kinderen (en wij stiekem ook :))vonden dit natuurlijk erg leuk en spannend. Lisa wilde meteen alles dicht doen, zodat de apen niet in het huis zouden komen.

Warm water hebben we niet in ons huisje, dus vanavond zijn alle kinderen even in bad gegaan. Nou ja, bad is misschien iets teveel gezegd, maar ze hadden er geen moeite mee.

Nogmaals de link met de foto's; in dit album zullen we proberen regelmatig meer foto's toe te voegen.

https://picasaweb.google.com/116782170356146796910/TripPart1Uganda

Goed aangekomen

YES! Ze zijn veilig aangekomen in het warme Uganda. Ze genieten van 28 graden en zijn meteen het plaatselijke zwembad in gedoken!

Helaas lukt de internetverbinding nog niet goed, er is ook geen elektriciteit….vandaar dat ik nu even blog.

De eerste week hebben ze onderdak en het ziet er nu naar uit dat het lukt om daarna ook een huisje te regelen voor 2 maanden.

Zelfs eentje waar een “normale” wc is…(nu hebben ze een Ugandese-toilet) – laat je verbeelding maar spreken, hahahaha

Naar verwachting kunnen ze dus na deze week wel zelf gaan bloggen!

Nou, het avontuur is begonnen….er is nog veeeeel meer te vertellen, maar dat gaan ze zelf doen straks.

Groeten,

Petra Nieuwenhuize (schoonzus)

 

Onderweg!

Het avontuur is begonnen. Inmiddels de eerste pauze, vele zullen nog volgen gezien de verhouding dames in de auto...
We hebben er ontzettend veel zijn in. De meiden werden enthousiast wakker, en na afscheid kunnen we nu rustig met de prachtige bus van ferry en nienke afreizen naar antwerpen.
We zijn nog even terug gereden, we misten een vrij belangrijk tasje met bv tickets, paspoorten,... Nergens te vinden in de auto. Hij werd gevonden op de weegschaal, want ook die moest gewogen worden door venna! :)

Om 15:00 vliegen, overstap in Caïro, om uiteindelijk morgen ochtend 3:30 aan te komen in Entebbe. Daar worden we opgehaald door een taxi, van de guesthouse die mijn collega vorige week al heeft getest; We feel blessed!

Groetjes!